Jerzy Buzek- były premier i jeden z najbardziej popularnych europosłów, kolejny raz zdobył rekordowe poparcie w swoim okręgu wyborczym w wyborach do PE - głosowało na niego 393 117 osób.
Taki wynik może mieć wpływ na objęcie przez niego w nowej kadencji prestiżowej funkcji przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, o co zabiegają od dawna w Brukseli polscy politycy.
Opinia publiczna poznała nazwisko prof. Jerzego Buzka, naukowca z Politechniki Śląskiej w Gliwicach, w 1997 r. po zwycięskich dla Akcji Wyborczej "Solidarność" wyborach parlamentarnych.
Nieznany szerzej działacz "Sń został wówczas desygnowany na premiera. Choć wielu nie wróżyło mu długiego stażu na tym stanowisku, jako jedyny premier po 1989 r. piastował je przez pełną kadencję i pozostaje najdłużej urzędującym szefem rządu w tym okresie.
Życie prywatne
Jako członek Kościoła ewangelicko-augsburskiego był też drugim w dziejach Polski ewangelikiem na stanowisku premiera, po Felicjanie Sławoju Składkowskim.
Buzek urodził się w 1940 roku w Śmiłowicach na Śląsku Cieszyńskim. Studiował na Wydziale Mechaniczno - Energetycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie w 1963 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika-energetyka. Po studiach pracował w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach, gdzie poznał przyszłą żonę - Ludgardę. Córka państwa Buzków - Agata - jest popularną aktorką.
Od początku lat 80. zajmował się zawodowo ochroną środowiska, a zwłaszcza powietrza. Był m.in. członkiem i sekretarzem naukowym Komitetu Naukowego Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN. Równocześnie z pracą w instytucie wykładał na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.
Działał w Solidarności od września 1980 r. Delegatna I Krajowy Zjazd Delegatów "Sń. W stanie wojennym ukrywał się, wraz z kolegami wydawał nielegalny, powielaczowy biuletyn "Sń. Działał w podziemnych regionalnych i krajowych władzach "S" pod konspiracyjnym pseudonimem "Karolń. Działalność konspiracyjną przerwała w 1987 r. choroba córki.
Premier-niespodzianka
Po 1989 r. Buzek powrócił do pracy naukowej. W lutym 1997 r. został koordynatorem zespołu ekspertów gospodarczych AWS. Opracowany wtedy program stał się jednym z głównych elementów zwycięskiej kampanii wyborczej do parlamentu. Buzek został posłem na Sejm, a 17 października został desygnowany na premiera. Jego rząd wprowadził cztery reformy: emerytalną, zdrowia, administracji i oświaty.
W styczniu 1999 r. został szefem partii politycznej Ruch Społeczny AWS. Po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 r. wrócił do pracy naukowej, obejmując m.in. funkcję prorektora ds. nauki Akademii Polonijnej w Częstochowie.
W 2004 został posłem do PE, startując z listy PO. Zagłosowało na niego wówczas 173 389 osób. Był to najlepszy wynik w kraju. Również w tych wyborach ubiegał się o mandat z listy Platformy, nie jest jednak jej członkiem.
Działalność w PE
W PE pracował w komisjach: Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Przeciwdziałania Zmianom Klimatu. Był m.in. sprawozdawcą 7. Programu Ramowego Badań, Rozwoju Technologicznego i Wdrożeń Unii Europejskiej.
Jest gorącym zwolennikiem upowszechnienia czystych technologii węglowych. Jego zdaniem węgiel, wykorzystywany przy użyciu nowoczesnych, nie szkodzących środowisku technologii, może być paliwem kluczowym dla bezpieczeństwa energetycznego UE. W 2006 r. został Eurodeputowanym Roku w kategorii badania naukowe i technologie. Nagrodę otrzymał od miesięcznika "The Parliament Magazineń.
Buzek zawsze podkreślał swoje śląskie korzenie; jako europoseł zabiegał by Stadion Śląski w Chorzowie był areną sportowych zmagań podczas piłkarskich mistrzostw Europy w 2012 roku.
Opinia publiczna poznała nazwisko prof. Jerzego Buzka, naukowca z Politechniki Śląskiej w Gliwicach, w 1997 r. po zwycięskich dla Akcji Wyborczej "Solidarność" wyborach parlamentarnych.
Życie prywatne
Jako członek Kościoła ewangelicko-augsburskiego był też drugim w dziejach Polski ewangelikiem na stanowisku premiera, po Felicjanie Sławoju Składkowskim.
Buzek urodził się w 1940 roku w Śmiłowicach na Śląsku Cieszyńskim. Studiował na Wydziale Mechaniczno - Energetycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, gdzie w 1963 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera mechanika-energetyka. Po studiach pracował w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach, gdzie poznał przyszłą żonę - Ludgardę. Córka państwa Buzków - Agata - jest popularną aktorką.
Od początku lat 80. zajmował się zawodowo ochroną środowiska, a zwłaszcza powietrza. Był m.in. członkiem i sekretarzem naukowym Komitetu Naukowego Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN. Równocześnie z pracą w instytucie wykładał na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.
Działał w Solidarności od września 1980 r. Delegatna I Krajowy Zjazd Delegatów "Sń. W stanie wojennym ukrywał się, wraz z kolegami wydawał nielegalny, powielaczowy biuletyn "Sń. Działał w podziemnych regionalnych i krajowych władzach "S" pod konspiracyjnym pseudonimem "Karolń. Działalność konspiracyjną przerwała w 1987 r. choroba córki.
Premier-niespodzianka
Po 1989 r. Buzek powrócił do pracy naukowej. W lutym 1997 r. został koordynatorem zespołu ekspertów gospodarczych AWS. Opracowany wtedy program stał się jednym z głównych elementów zwycięskiej kampanii wyborczej do parlamentu. Buzek został posłem na Sejm, a 17 października został desygnowany na premiera. Jego rząd wprowadził cztery reformy: emerytalną, zdrowia, administracji i oświaty.
W styczniu 1999 r. został szefem partii politycznej Ruch Społeczny AWS. Po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 r. wrócił do pracy naukowej, obejmując m.in. funkcję prorektora ds. nauki Akademii Polonijnej w Częstochowie.
W 2004 został posłem do PE, startując z listy PO. Zagłosowało na niego wówczas 173 389 osób. Był to najlepszy wynik w kraju. Również w tych wyborach ubiegał się o mandat z listy Platformy, nie jest jednak jej członkiem.
Działalność w PE
W PE pracował w komisjach: Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Przeciwdziałania Zmianom Klimatu. Był m.in. sprawozdawcą 7. Programu Ramowego Badań, Rozwoju Technologicznego i Wdrożeń Unii Europejskiej.
Jest gorącym zwolennikiem upowszechnienia czystych technologii węglowych. Jego zdaniem węgiel, wykorzystywany przy użyciu nowoczesnych, nie szkodzących środowisku technologii, może być paliwem kluczowym dla bezpieczeństwa energetycznego UE. W 2006 r. został Eurodeputowanym Roku w kategorii badania naukowe i technologie. Nagrodę otrzymał od miesięcznika "The Parliament Magazineń.
Buzek zawsze podkreślał swoje śląskie korzenie; jako europoseł zabiegał by Stadion Śląski w Chorzowie był areną sportowych zmagań podczas piłkarskich mistrzostw Europy w 2012 roku.
Jan Olbrycht - były burmistrz Cieszyna, marszałek woj. śląskiego, Eurodeputowany Roku 2007 w prestiżowym brukselskim konkursie, Ślązak - z urodzenia i honorowy. W Parlamencie Europejskim zasiądzie po raz drugi z ramienia PO - 47470 głosów.
W minionej kadencji europarlamentu Olbrycht był wiceszefem komisji rozwoju regionalnego. Właśnie w kategorii polityki regionalnej wydawany w Brukseli anglojęzyczny miesięcznik "The Parliament Magazine" uznał go w 2007 r. za Eurodeputowanego Roku. Także w wielu krajowych rankingach prasowych Olbrycht znajdował się w pierwszej dziesiątce najlepszych europosłów.
Olbrycht, który od wielu lat specjalizuje się w sprawach polityki regionalnej i unijnych funduszy pomocowych, został doceniony jako sprawozdawca PE w sprawie nowych regulacji przy wydawaniu unijnych funduszy na lata 2007-13. Był też zaangażowany w ocenę wykorzystywania środków UE przez Rumunię i Bułgarię.
Burmistrz Cieszyna
We wrześniu Olbrycht skończy 57 lat. Jest doktorem socjologii, nauczycielem akademickim. Swoją karierę polityczną związał z samorządem. W latach 1990-1998 był burmistrzem Cieszyna, jednym z inicjatorów powołania Euroregionu Śląsk Cieszyński. Był wiceprezesem Związku Miast Polskich, działał też w europejskich instytucjach samorządowych.
W latach 1998-2002, po utworzeniu samorządowych województw, był pierwszym marszałkiem woj. śląskiego. Reprezentował wówczas Akcję Wyborczą Solidarność. Jako marszałek m.in. zainicjował powstanie Konwentu Marszałków. W kolejnej kadencji samorządu, do czasu wyboru na europosła w 2004 r., był radnym wojewódzkim. W tamtych wyborach startował już jako członek PO.
Specjalista ds. unijnych funduszy
Olbrycht uważany jest za jednego z najlepszych w Polsce specjalistów w zakresie polityki regionalnej UE oraz wykorzystania funduszy unijnych przez regiony i samorządy krajów członkowskich. Po powołaniu rządu Donalda Tuska przedstawiciele śląskiej PO mówili, że to Olbrycht wskazał Elżbietę Bieńkowską (współpracował z nią jako marszałek woj. śląskiego) jako kandydatkę na ministra rozwoju regionalnego.
Olbrycht biegle włada językami angielskim i francuskim. Podkreśla swoje śląskie korzenie. W 2008 r. w regionalnym konkursie promującą śląską gwarę, kulturę i tradycję, został Honorowym Ślązakiem Roku. Jak podkreślono wówczas w laudacji, jest "Ślązakiem z krwi i kości i jednym z tych polityków, dla których Śląsk znaczy bardzo wiele".
W Parlamencie Europejskim, oprócz aktywności w komisji rozwoju regionalnego, należy również do komisji kontroli budżetowej. Jest członkiem delegacji ds. stosunków z Chinami oraz stosunków z Australią i Nową Zelandią. Za wkład w tworzenie polityki lokalnej i regionalnej w Europie w 2005 r. otrzymał prestiżową Europejską Nagrodę Cesarza Maksymiliana.
Europoseł jest żonaty, ma córkę. Jego 27-letni syn Maciej ś twórca teledysków, reżyser ś zmarł jesienią 2006 roku.
W styczniu tego roku zorganizował w PE w Brukseli imprezę promocyjną Polski, Śląska i Chorzowa - jako miejsca rozgrywek Euro 2012 z udziałem legend polskiego futbolu ze Złotej Jedenastki Kazimierza Górskiego. Ostatecznie UEFA zdecydowała jednak, że mecze mistrzostw nie będą rozgrywane w słynnym "kotle czarownicń.
Małgorzata Handzlik otrzymała mandat z okręgu śląskiego, startując z trzeciego miejsca listy PO. Będzie to już druga jej kadencja w Parlamencie Europejskim
Olbrycht, który od wielu lat specjalizuje się w sprawach polityki regionalnej i unijnych funduszy pomocowych, został doceniony jako sprawozdawca PE w sprawie nowych regulacji przy wydawaniu unijnych funduszy na lata 2007-13. Był też zaangażowany w ocenę wykorzystywania środków UE przez Rumunię i Bułgarię.
We wrześniu Olbrycht skończy 57 lat. Jest doktorem socjologii, nauczycielem akademickim. Swoją karierę polityczną związał z samorządem. W latach 1990-1998 był burmistrzem Cieszyna, jednym z inicjatorów powołania Euroregionu Śląsk Cieszyński. Był wiceprezesem Związku Miast Polskich, działał też w europejskich instytucjach samorządowych.
W latach 1998-2002, po utworzeniu samorządowych województw, był pierwszym marszałkiem woj. śląskiego. Reprezentował wówczas Akcję Wyborczą Solidarność. Jako marszałek m.in. zainicjował powstanie Konwentu Marszałków. W kolejnej kadencji samorządu, do czasu wyboru na europosła w 2004 r., był radnym wojewódzkim. W tamtych wyborach startował już jako członek PO.
Specjalista ds. unijnych funduszy
Olbrycht uważany jest za jednego z najlepszych w Polsce specjalistów w zakresie polityki regionalnej UE oraz wykorzystania funduszy unijnych przez regiony i samorządy krajów członkowskich. Po powołaniu rządu Donalda Tuska przedstawiciele śląskiej PO mówili, że to Olbrycht wskazał Elżbietę Bieńkowską (współpracował z nią jako marszałek woj. śląskiego) jako kandydatkę na ministra rozwoju regionalnego.
Olbrycht biegle włada językami angielskim i francuskim. Podkreśla swoje śląskie korzenie. W 2008 r. w regionalnym konkursie promującą śląską gwarę, kulturę i tradycję, został Honorowym Ślązakiem Roku. Jak podkreślono wówczas w laudacji, jest "Ślązakiem z krwi i kości i jednym z tych polityków, dla których Śląsk znaczy bardzo wiele".
W Parlamencie Europejskim, oprócz aktywności w komisji rozwoju regionalnego, należy również do komisji kontroli budżetowej. Jest członkiem delegacji ds. stosunków z Chinami oraz stosunków z Australią i Nową Zelandią. Za wkład w tworzenie polityki lokalnej i regionalnej w Europie w 2005 r. otrzymał prestiżową Europejską Nagrodę Cesarza Maksymiliana.
Europoseł jest żonaty, ma córkę. Jego 27-letni syn Maciej ś twórca teledysków, reżyser ś zmarł jesienią 2006 roku.
W styczniu tego roku zorganizował w PE w Brukseli imprezę promocyjną Polski, Śląska i Chorzowa - jako miejsca rozgrywek Euro 2012 z udziałem legend polskiego futbolu ze Złotej Jedenastki Kazimierza Górskiego. Ostatecznie UEFA zdecydowała jednak, że mecze mistrzostw nie będą rozgrywane w słynnym "kotle czarownicń.
Małgorzata Handzlik otrzymała mandat z okręgu śląskiego, startując z trzeciego miejsca listy PO. Będzie to już druga jej kadencja w Parlamencie Europejskim
41697 głosów.
Handzlik jest magistrem geografii. Ukończyła także studia podyplomowe z dziennikarstwa, prawa gospodarczego, ekonomiki i zarządzania firmami, administracji i zarządzania, a także integracji europejskiej. Jest esperantystką.
Urodziła się w 1965 roku w Bielsku-Białej. Za swój pierwszy życiowy sukces uznaje objęcie funkcji drużynowej w drużynie zuchów.
Małgorzata Handzlik do czasu wyboru w 2004 roku na europosła prowadziła kilka firm, między innymi lokalne Radio Bielsko, Centrum Kształcenia Nauczycieli, bielskie Centrum Nauki Języków Obcych SITA, a także wydawnictwo.
W poprzednich wyborach poparło ją 30 030 osób. W mijającej kadencji była - podobnie jak pozostali posłowie z PO - członkinią frakcji Europejskiej Partii Ludowej. Pracowała w komisji rynku wewnętrznego i ochrony konsumentów.
Zainteresowania Handzlik koncentrują się wokół polityki. Jej pasją jest rodzina i praca. Ma męża Jerzego i dwie córki - Monikę i Dominikę.
Urodziła się w 1965 roku w Bielsku-Białej. Za swój pierwszy życiowy sukces uznaje objęcie funkcji drużynowej w drużynie zuchów.
W poprzednich wyborach poparło ją 30 030 osób. W mijającej kadencji była - podobnie jak pozostali posłowie z PO - członkinią frakcji Europejskiej Partii Ludowej. Pracowała w komisji rynku wewnętrznego i ochrony konsumentów.
Zainteresowania Handzlik koncentrują się wokół polityki. Jej pasją jest rodzina i praca. Ma męża Jerzego i dwie córki - Monikę i Dominikę.
Bogdan Marcinkiewicz - 10481 głosów
Teraz ten inżynier związany z górnictwem i gazownictwem będzie reprezentował w PE śląską Platformę razem z trojgiem dotychczasowych eurodeputowanych: Jerzym Buzkiem, Małgorzatą Handzlik i Janem Olbrychtem.
Nieznany nawet w partii
W powyborczy poniedziałek jeden z działaczy śląskiej PO przyznał w rozmowie z PAP, że kiedy zaproponowano Marcinkiewicza jako jednego z kandydatów, działacze partii przeszli nad tym do porządku dziennego; nikt nie zdawał sobie sprawy, że wyborcy tak bardzo będą się sugerowali nazwiskiem. "Nawet w samej partii jest nieznany" - przyznaje rozmówca PAP.
Na wysokie poparcie dla tego kandydata wpłynął też zapewne fakt, że do byłego premiera upodobnia go także drugie imię Kazimierz. Już przedwyborcze sondaże wskazywały, że startujący z szóstej pozycji Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz może zdystansować bardziej znanych kandydatów. Kandydat nie budował jednak kampanii na samym nazwisku - jego ulotki były widoczne w śląskich miastach.
Specjalista ds. górnictwa i gazownictwa
Marcinkiewicz ma 43 lata, jest zawodowo związany z polskim górnictwem węgla i gazownictwem. Absolwent Akademii Górniczo- Hutniczej w Krakowie, inżynier elektronik, mgr inż. zarządzania i marketingu, ukończył studia podyplomowe na Politechnice Śląskiej w Gliwicach w zakresie systemów i sieci mikroprocesorowych.
Jest prezesem spółki świadczącej usługi instalacyjne dla gazownictwa. Wspólnie z amerykańskim partnerem założył spółkę, której głównym zadaniem jest realizacja proekologicznych inwestycji w zakresie zagospodarowania gazów odpadowych zawierających metan i ich konwersji do postaci czystego paliwa LNG.
Marcinkiewicz interesuje się problematyką związana z rozwojem infrastruktury dystrybucyjnej i przesyłowej gazu ziemnego w Polsce, obszarami opłacalności inwestycji w branży gazowniczej. Szczególną uwagę poświęca zagospodarowaniu metanu z wyrobisk górniczych w czynnych i nieczynnych kopalniach węgla.
Nowy eurodeputowany PO jest laureatem nagrody Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa w konkursie na "Opracowanie Strategii Spółki Dystrybucji Gazu", a także nagrody "Czarnego Diamentu", przyznawanej przez Regionalną Izbę Przemysłowo-Handlową w Rybniku.
W Parlamencie Europejskim zamierza zająć się kwestiami gospodarczymi ze szczególnym uwzględnieniem energetyki. Interesują go takie zagadnienia jak wspólna unijna polityka energetyczna, dywersyfikacja zaopatrzenia Polski w gaz ziemny, wykorzystanie alternatywnych i odnawialnych źródeł energii i czyste technologie węglowe.
Nieznany nawet w partii
Na wysokie poparcie dla tego kandydata wpłynął też zapewne fakt, że do byłego premiera upodobnia go także drugie imię Kazimierz. Już przedwyborcze sondaże wskazywały, że startujący z szóstej pozycji Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz może zdystansować bardziej znanych kandydatów. Kandydat nie budował jednak kampanii na samym nazwisku - jego ulotki były widoczne w śląskich miastach.
Specjalista ds. górnictwa i gazownictwa
Marcinkiewicz ma 43 lata, jest zawodowo związany z polskim górnictwem węgla i gazownictwem. Absolwent Akademii Górniczo- Hutniczej w Krakowie, inżynier elektronik, mgr inż. zarządzania i marketingu, ukończył studia podyplomowe na Politechnice Śląskiej w Gliwicach w zakresie systemów i sieci mikroprocesorowych.
Jest prezesem spółki świadczącej usługi instalacyjne dla gazownictwa. Wspólnie z amerykańskim partnerem założył spółkę, której głównym zadaniem jest realizacja proekologicznych inwestycji w zakresie zagospodarowania gazów odpadowych zawierających metan i ich konwersji do postaci czystego paliwa LNG.
Marcinkiewicz interesuje się problematyką związana z rozwojem infrastruktury dystrybucyjnej i przesyłowej gazu ziemnego w Polsce, obszarami opłacalności inwestycji w branży gazowniczej. Szczególną uwagę poświęca zagospodarowaniu metanu z wyrobisk górniczych w czynnych i nieczynnych kopalniach węgla.
Nowy eurodeputowany PO jest laureatem nagrody Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa w konkursie na "Opracowanie Strategii Spółki Dystrybucji Gazu", a także nagrody "Czarnego Diamentu", przyznawanej przez Regionalną Izbę Przemysłowo-Handlową w Rybniku.
W Parlamencie Europejskim zamierza zająć się kwestiami gospodarczymi ze szczególnym uwzględnieniem energetyki. Interesują go takie zagadnienia jak wspólna unijna polityka energetyczna, dywersyfikacja zaopatrzenia Polski w gaz ziemny, wykorzystanie alternatywnych i odnawialnych źródeł energii i czyste technologie węglowe.
